Pomieszczenia higieniczno-sanitarne – ogólne wymagania i szatnie

Pomieszczenia higieniczno-sanitarne stanowią niezwykle ważny element zapewnienia odpowiednich warunków pracy. Wiadomo, że każdy pracownik chce mieć godne warunki do załatwiania swych potrzeb fizjologicznych, a nie być zmuszonym do szukania odpowiednio ustronnego miejsca tudzież rzeki, kiedy musi się przemyć po całodniowej pracy. Dlatego też dziś mam widzimisię przedstawić wymagania dla pomieszczeń higieniczno-sanitarnych oraz zaznaczyć, kiedy, jak, i jakiej ilości zakład powinien być „wyposażony” w takowe pomieszczenia.

Wymagania prawne dotyczące pomieszczeń higieniczno-sanitarnych powinny być brane w fazie projektowania i przeznaczenia budynku pod konkretny cel. Wiadomo, że w starszych budynkach nikt za bardzo nie przejmował się wymaganiami bhp, toteż mogą w nich powstać problemy z przystosowaniem. Generalnie jednak nikt nie będzie kazał zamykać z tego powodu zakładu. Chyba, że trafi się jakiś wyjątkowo nadgorliwy inspektor.

Ogólne wymagania dotyczące pomieszczeń higieniczno-sanitarnych

  • wysokość pomieszczeń higieniczno-sanitarnych: 2,5 m w świetle (2,2 m w przypadku instalacji wentylacji mechanicznej)
  • ściany pomieszczeń pokryte do wysokości 2 m materiałami gładkimi, nienasiąkliwymi, odpornymi na działanie wilgoci, łatwozmywalne – w szczególności w szpitalach i przychodniach,
  • ustępy, umywalnie, natryski, szatnie muszą być urządzone osobno dla kobiet i mężczyzn, chyba że zakład zatrudnia do 10 pracowników, wtedy można urządzić te pomieszczenia wspólnie dla kobiet i mężczyzn,
  • w przypadku zatrudnienia od 20 pracowników należy zapewnić im miejsce do spożywania posiłków (jadalnie), ustępy, umywalnie oraz szatnie
  • w pomieszczeniach umywalni i natrysków należy stosować podesty izolujące
  • pomieszczenia higieniczno-sanitarne muszą znajdować się w budynku, w którym odbywa się praca oraz w miejscach, do których przejście nie prowadzi poprzez środowisko pracy w którym wykonywane są prace brudzące, zakaźne, szkodliwe, a także, jeśli znajduje się w innej części budynku – powinno prowadzić do nich obudowane przejście. Wyjątek stanowią prace budowlane i na otwartej przestrzeni.

Szatnie

Szatnie tworzy się w pomieszczeniach suchych i wydzielonych oraz w miarę możliwości oświetlone światłem dziennym (światło dzienne jednak nie stanowi wymogu). W szatni przeznaczonej do przebierania się 10 pracowników, w której znajduje się okno, zapewnia się 2-krotna wymianę powietrza w ciągu godziny. W innych przypadkach należy zapewnić 4-krotną wymianę powietrza w ciągu godziny. W szatniach powinny być zapewnione miejsca siedzące dla co najmniej 50% zatrudnionych na najliczniejszej zmianie (zmiana liczy 30 osób – należy zapewnić krzesła lub ławkę dla 15 osób). Szatnie powinny być także wyposażone w umywalki. Szerokość ciągów komunikacyjnych w szatni:

  • pomiędzy rzędami szaf to 1,5 m
  • pomiędzy rzędem szaf a ścianą 1,1 m

Szatnie w polskim prawie dzieli się na:

  • szatnie odzieży własnej pracowników
  • szatnie odzieży roboczej pracowników
  • szatnie podstawowe
  • szatnie przepustowe

Szatnie odzieży własnej pracowników przeznaczone są do przechowywanie odzieży wierzchniej pracowników. Powinna ona być wyposażona w szafy indywidualnego użytku. Należy urządzać osobne szatnie dla kobiet i mężczyzn, chyba że w czasie jednej zmiany jest nie więcej niż 5 pracowników. Wtedy szatnia może być wspólna, jednak należy urządzić kabiny do przebierania się. Należy zapewnić co najmniej 0,3 m2 wolnej powierzchni dla pracowników (choć w 99% i tak nikt nie będzie tego w stanie sprawdzić). Szatnia taka może być urządzona w formie szatni wieszakowej, jeżeli:

  • zapewniona jest szybka obsługa
  • wyposażone jest w jednopoziomowe indywidualne stojaki wieszakowe (dolny poziom na obuwie, górny na okrycia wierzchnie i głowy),
  • szerokość przejścia między wieszakami dla obsługi to 1,1 m a między wieszakami i ścianą to 0,95 m
  • powinna być wyposażona w przebieralnię z miejscami do siedzenia dla 30% najliczniejszej zmiany oraz z wieszakami na odzież

Nie ma obowiązku tworzenia osobnych szatni wieszakowych dla kobiet i mężczyzn, jeżeli nie ma obowiązku stosowania odzieży roboczej.

Szatnie odzieży roboczej pracowników są przeznaczone do przechowywania odzieży roboczej i środków ochrony indywidualnej. Wyposażone powinny być w szafki indywidualne. Powierzchnia przypadająca dla pracownika powinna wynosić 0,3 m2. Szatnia odzieży roboczej powinna mieć bezpośrednie połączenie z umywalnią, natryskami oraz szatnią odzieży wierzchniej.

Zamiast osobnych szatni odzieży wierzchniej i roboczej, można stworzyć jedną szatnie, zwaną szatnią podstawową. Wyposaża się ją w szafy podwójne lub dwie szafy podwójne przeznaczone dla indywidualnego użytku pracownika. Zamiast szaf można stosować stojaki wieszakowe, z tym że muszą być one osobne na odzież wierzchnią i odzież roboczą. Pracownicy powinni mieć 0,5 m2 wolnej powierzchni.

Szatnie przepustowe są to szatnie, w których ruch pomiędzy częścią przeznaczoną na odzież wierzchnią a częścią przeznaczoną na odzież roboczą, odbywa się poprzez węzeł sanitarny. Szatnie te tworzy się przede wszystkim dla osób mających kontakt z substancjami trującymi lub zakaźnymi.

Sprawdź specjalistyczne publikacje z zakresu bhp i prawa pracy

Masz problem? Skorzystaj z darmowej porady.

Pisz na bezpieczenstwo.pracy.blog@gmail.com

,,
One comment on “Pomieszczenia higieniczno-sanitarne – ogólne wymagania i szatnie

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>


  • Facebook